தாய்மையின் சவால்களை நேர்த்தியுடன் கையாளுதல்

இந்த வசந்த காலமானது எனது தாய்மையில் மாபெரும் ஓர் மாற்றத்தைக் கொண்டுவருகிறது: எனது இளையமகன் தன்னுடைய உயர்நிலைப் பள்ளி படிப்பை முடிக்கப் போகிறான். இது, பெற்றோர் என்ற இந்த நிலையின் முடிவைக் குறிக்கும் ஒரு இறுதிக் கோடு. இது வரப்போகிறது என்பதை நான் கொஞ்ச காலமாகவே எதிர்பார்த்திருந்தேன். என் மகன் வாழ்க்கையின் அடுத்த கட்டத்திற்குள் நுழைவதால் ஏற்படும் மகிழ்ச்சி; அவனை ஒவ்வொரு நாளும் வீட்டில் பார்க்க முடியாது என்ற எண்ணத்தில் ஏற்படும் துக்கம் எனப் பலவிதமான உணர்ச்சிகளால் நான் நிறைந்திருக்கிறேன். நாம் அனைவரும் பயணிக்கும் அந்த இலக்கை நான் அடைந்துவிட்டேன், ஆனாலும் மறுபுறம் என்ன காத்திருக்கிறது என்பது குறித்த நிச்சயமற்ற தன்மையால் நான் நிறைந்திருக்கிறேன்.

நான் முதன்முதலில் இந்தப் பயணத்தைத் தொடங்கியபோது, எனக்குத் தெரியாத அனைத்தையும் கண்டு நான் திகைத்துப்போனேன். புதிதாகவும் அறியப்படாததாகவும் இருந்த பல விஷயங்களுக்கு முன்னால் நான் தகுதியற்றவளாக உணர்ந்தேன். சவாலான தாய்மை முடிவுகளை எடுப்பதற்கான ஞானம் என்னிடம் இல்லை, மேலும் அவற்றைச் சரியாக எடுக்க முடியாமல் போய்விடுமோ என்றும் அஞ்சினேன். அன்று முதல், எனது தாய்மையில் பல கடினமான சூழ்நிலைகளை நான் சந்தித்திருக்கிறேன், மேலும் இன்னும் பல வரக்கூடும் என்றும் எதிர்பார்க்கிறேன். ஆயினும், நான் திரும்பிப் பார்க்கும்போது, கடவுளின் கிருபை செயல்படுவதையும், எனது எல்லாத் துன்பங்களிலும் அவர் என்னைக் கண்டுகொண்ட உண்மையையும் என்னால் காண முடிகிறது.

உங்கள் தாய்மை பயணத்தில் நீங்கள் எந்த நிலைமையில் இருந்தாலும் சரி, அது துவக்கநிலையோ, இடைநிலையோ அல்லது பிள்ளைகள் வளர்ந்து பிரிந்து செல்லுகிற நிலையோ, கடவுள் நீங்கள் இருக்கும் இடத்திலேயே உங்களைச் சந்திக்கிறார். தமது கிருபையை அளிக்கிறார். வேதாகமத்தில் உள்ள மூன்று தாய்மார்களின் வாழ்க்கையில் இதை நாம் காண்கிறோம். அவர்கள் ஒவ்வொருவரின் சூழ்நிலையிலும் கடவுள் அவர்களுக்குத் தேவையானதை அளித்து தமது கிருபையையும் வழங்கினார்.

தேவன் காண்கிறார் மற்றும் அறிந்திருக்கிறார்

விரைவில் தாய்மையின் அனுபவத்தை காணப்போகும் ஆகாரின் வாழ்க்கையில் தேவன் அவளது பிரச்சனைகளை கண்ணோக்கினார். சாராயின் வேலைக்காரியாக, தேவன் வாக்குத்தத்தம் பண்ணின சந்ததியை பெறுவதற்கு சாராயின் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக ஆகார் மாறினாள் (ஆதி 16). அவள் சாராயின் கோபத்திலிருந்து தப்பித்து வனாந்தரத்திற்கு ஓடியபோது, தேவன் அவளைச் சந்தித்துத் தமது கிருபையை அவளுக்குக் காட்டினார். அங்கே அவள் தேவனை எல் ரோய் என்று அழைத்தாள் ; அப்பொழுது அவள்: என்னைக் காண்பவரை நானும் இவ்விடத்தில் கண்டேன் அல்லவா என்று சொல்லி, தன்னோடே பேசின கர்த்தருக்கு நீர் என்னைக் காண்கின்ற தேவன் என்று பேரிட்டாள். (ஆதியாகமம் 16:13). பின்னர் அவள் மீண்டும் வனாந்தரத்தில் இருந்தபோது, தானும் தன் மகனும் இறந்துவிடுவோம் என்று நினைத்தபோது, தேவன் அவளைக் கண்டார். அவள் கதறுவதைக் கேட்டார். அவர் மீண்டும் தமது கிருபையால் அவளுடைய தேவைகளைச் சந்தித்தார். தேவன் பிள்ளையின் சத்தத்தைக் கேட்டார். தேவதூதன் வானத்திலிருந்து ஆகாரைக் கூப்பிட்டு: ஆகாரே, உனக்கு என்ன சம்பவித்தது, பயப்படாதே, பிள்ளையிருக்கும் இடத்திலே தேவன் அவன் சத்தத்தைக் கேட்டார். (ஆதியாகமம் 21:17).

தாய்மார்களாகிய நாம் போராடும்போது, தேவன் தமது மிகுந்த கிருபையுடன் நாம் இருக்கும் இடத்திலேயே நம்மைச் சந்திக்கிறார். அவர் எல் ரோய் , அதாவது அனைத்தையும் காண்கிற தேவன். அவர் நமது பயங்களையும், துக்கங்களையும், நிச்சயமற்ற தன்மைகளையும் காண்கிறார். நமது பிள்ளைகள் மீதான நமது கவலைகளை அவர் அறிவார். உதவிக்காக நாம் எழுப்பும் கதறல்களை அவர் கேட்டு, நம்மை விடுவிக்கிறார். இதற்கு மாபெரும் சான்று, சிலுவையில் தேவன் நமது பாவத்திலிருந்து நம்மை விடுவித்ததேயாகும்; அங்கே, நமக்கு வர வேண்டிய தண்டனையைச் செலுத்துவதற்காக அவர் தமது சொந்த குமாரனையே அளித்தார். நமக்காக கிறிஸ்து செய்த கிரியையின் மீதுள்ள விசுவாசத்தின் மூலம், நாம் பாவத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டு, இப்போது தேவனுக்குச் சொந்தமானவர்களாகிறோம்: இவைகளைக்குறித்து நாம் என்ன சொல்லுவோம்? தேவன் நம்முடைய பட்சத்திலிருந்தால் நமக்கு விரோதமாயிருப்பவன் யார்? 

தம்முடைய சொந்தக்குமாரனென்றும் பாராமல் நம்மெல்லாருக்காகவும் அவரை ஒப்புக்கொடுத்தவர், அவரோடேகூட மற்ற எல்லாவற்றையும் நமக்கு அருளாதிருப்பதெப்படி? 

(ரோமர் 8:31-32).

கடவுள் தமது அளவில்லாத கிருபையினால் தாய்மைக்கு நம்மைத் தகுதிப்படுத்துகிறார்.

வனாந்தரத்தில் ஆகாரைக் கண்ட அதே தேவன், நமது உதவிக்கான கூக்குரல்களைக் காண்கிறார், கேட்கிறார்.

கடவுள் தமது உடன்படிக்கையின் அன்பினால் நம்மை விடுவிக்கிறார்

ரூத் புத்தகத்தில், மோவாப் தேசத்தில் எல்லாவற்றையும் இழந்த நகோமியை நாம் சந்திக்கிறோம். அவளுடைய கணவர் இறந்தார், அதனைத் தொடர்ந்து அவளுடைய இரண்டு மகன்களும் இறந்தனர். அவளுடைய துக்கம் மிகவும் கனமாக இருந்தது; வாழ்க்கை மீண்டும் மகிழ்ச்சியைத் தரும் என்று அவளால் கற்பனை செய்துகூட பார்க்க முடியவில்லை. நகோமியின் சொந்த ஊரான பெத்லகேமுக்கு அவள் மேற்கொண்ட பயணத்தில் அவளுடன் சேர்வதற்காகத் தன் மக்களை விட்டுப் பிரிந்த அவளுடைய மருமகள் ரூத்தின் மூலம் தேவன் அவளுக்குத் துணை செய்தார். பின்னர், தானிய வயல்களில் ரூத்துக்கு ஒரு அன்பான கணவரையும், நகோமிக்கு ஒரு பேரனையும் அவர் கொடுத்தார். அவர்களுடைய கதையில் அடிக்கடி வரும் ஒரு கருப்பொருள் தேவனுடைய நிலையான அன்பு ஆகும். அத்தகைய அன்பு வெறும் தயவை விட மேலானது; அது தம் மக்களுக்கு தேவன் செய்த உடன்படிக்கையின் அர்ப்பணிப்பாகும்.

இக்கட்டான சூழ்நிலைகளில் இருக்கும் தாய்மார்களைக் கடவுள் தமது பேரன்புடன் சந்திக்கிறார் . சவாலான சூழ்நிலைகளில் இருக்கும் தாய்மார்களுக்காகவும், கடினமான பெற்றோர் பருவங்களில் இருக்கும் நமக்காகவும், நம் மீதுள்ள கடவுளின் மாறாத அன்பில் நாம் நம்பிக்கை வைக்கலாம். அது உண்மையுள்ள அன்பு. விடுவித்து, வழங்கும் அன்பு. தன் வாக்குறுதிகளைக் காக்கும் அன்பு. ஒருபோதும் தோல்வியடையாத அன்பு.

துக்கத்திலிருந்த நகோமியைக் காப்பாற்றி, அவளுக்கும் ரூத்துக்கும் பரிபூரண அன்பைக் காட்டிய அதே தேவன், நம்மிடத்திலும் தமது அன்பில் உண்மையுள்ளவராக இருக்கிறார்.

தேவன் நமது அழைப்பிற்காக நம்மை மேம்படுத்துகிறார்

ஒரு நாள், வாலிப பிள்ளையான் மரியாள், காபிரியேல் தேவதூதனைச் சந்தித்தாள். அவன், மரியாள் உலக இரட்சகரைப் பெற்றெடுப்பாள் என்று அவளிடம் கூறினார். ஒரு புதிய தாயாக நான் உணர்ந்த போதாமையை நன்றாக நினைவுகூர்கிறேன்; மரியாள் அத்தகைய செய்தியைக் கேட்டபோது அது எப்படி இருந்திருக்கும் என்று என்னால் கற்பனை செய்துகூட பார்க்க முடியவில்லை. கடவுள் தமது கிருபையால் நம் வாழ்வில் எவ்வாறு செயல்படுகிறார் என்பதை அவளுடைய பாடல் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

வல்லமையுடையவர் மகிமையானவைகளை எனக்குச் செய்தார், அவருடைய நாமம் பரிசுத்தமுள்ளது. 

அவருடைய இரக்கம் அவருக்குப் பயந்திருக்கிறவர்களுக்குத் தலைமுறை தலைமுறைக்குமுள்ளது. 

லூக்கா 1:49-50.

நாம் என்ன செய்கிறோம் என்பது நமக்கு ஏற்கெனவே தெரியும் என்பதற்காக தேவன் நம்மைத் தாய்மார்களாக அழைப்பதில்லை. நாம் திறமையானவர்கள் அல்லது ஞானமுள்ளவர்கள் என்பதற்காக, அவர் நம்மிடம் ஒப்படைத்த பிள்ளைகளை வளர்க்க நம்மைத் தேர்ந்தெடுப்பதில்லை. மாறாக, தமது மிகுந்த கிருபையினால் தாய்மைக்காக அவர் நம்மை ஆயத்தப்படுத்துகிறார்:  “தம்முடைய மகிமைக்கும் மேன்மைக்கும் நம்மை அழைத்தவரைப் பற்றிய அறிவின் மூலம், ஜீவனுக்கும் தேவபக்திக்கும் உரிய சகலத்தையும் அவருடைய தெய்வீக வல்லமை நமக்கு அருளியுள்ளது” ( 2 பேதுரு 1:3 ). நம் பிள்ளைகளை வளர்க்கத் தேவையான அனைத்தையும் அவர் நமக்குத் தருகிறார். அவர் ஞானம், பெலன் மற்றும் சகிப்புத்தன்மையை அளிக்கிறார். இது தாய்மார்களுக்கு ஒரு நற்செய்தியாகும்.

மரியாள் மீது தமது கிருபையைப் பொழிந்த அதே தேவன், நம் மீதும் அதையே பொழிகிறார்.

வேதாகமத்தில் உள்ள இந்தத் தாய்மார்கள் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் வாழ்வில் தேவனுடைய கிருபையைப் பெற்றனர்; இது அவருடைய உண்மையைப் பறைசாற்றுகிறது. தாய்மார்களே, இன்று நீங்கள் எங்கிருந்தாலும், தேவன் தமது கிருபையுடன் உங்களை அங்கே சந்திப்பார் என்று நம்புங்கள்.

இந்தக் கட்டுரை முதலில் லிகோனியர் மினிஸ்ட்ரீஸ் வலைப்பதிவில் வெளியிடப்பட்டது.