பரிசுத்த ஆவியானவரின் புறப்படுதல் என்றால் என்ன?

பிதாவினிடமிருந்தும் குமாரனிடமிருந்தும் புறப்படுகிறவரும்,
பிதாவோடு குமாரனோடு சேர்த்து ஒன்றாக ஆராதிக்கப்பட்டு மகிமைப்படுத்தப்படுகிறவருமான,
தீர்க்கதரிசிகளின் வாயிலாகப் பேசிய ஆண்டவராகிய பரிசுத்த ஆவியாரையும் விசுவாசிக்கிறேன். (நைசீன் விசுவாச அறிக்கை)

நைசீன் விசுவாச அறிக்கை

இந்த விசுவாச அறிக்கை திரித்துவத்தைக் குறித்த குழப்பங்களை தீர்த்த கான்ஸ்டாண்டின் நோபிள் சங்கத்திலிருந்து (Synod) உருவானது (கிபி 381). பிதாவிடமிருந்து பரிசுத்த ஆவியானவர் புறப்பட்டு வருகிறார் என்ற குறிப்பு உட்பட, பரிசுத்த ஆவியைப் பற்றிய அதன் கூற்றுகள் இதன் தனித்துவமான அம்சங்களில் அடங்கும்.

பரிசுத்த ஆவியானவர் “ஆண்டவரும் ஜீவனை அளிப்பவரும்” ஆவார் என்றும், அதனால் அவர் பிதாவுடனும் குமாரனுடனும் சிருஷ்டிப்பின் பணியில் பங்கு கொள்கிறார் என்றும் அது கூறுகிறது. அவர் “தீர்க்கதரிசிகள் மூலமாகப் பேசினார்,” எனவே அவரே வேதத்தின் முதன்மை ஆசிரியர். முழுமையான தேவனாக, அவர் பிதாவுடனும் குமாரனுடனும் ஒரே பிரிக்க முடியாத ஆராதனைச் செயலில் ஒன்றாக வணங்கப்படவும் ஆராதிக்கப்படவும் வேண்டும். சுருக்கமாக, ஒரே பிரிக்க முடியாத தேவன் இருக்கிறார்; அவர் மூன்று இருப்புகளாக அல்லது நபர்களாக இருக்கிறார் , அவர்கள் தனித்தனியானவர்கள், ஆனால் பிரிந்தவர்கள் அல்ல.

இவற்றுள், ஆவியானவர் “பிதாவிடமிருந்தும் குமாரனிடமிருந்தும் புறப்படுகிறார்” என்ற குறிப்பும் அடங்கும். இது பிரிக்க முடியாத திரித்துவத்தில் உள்ள நபர்களின் உறவுகளைக் குறிக்கிறது. பிதா, குமாரன் மற்றும் ஆவியானவரின் தனிப்பட்ட இருப்புக்கு ஊற்றாக இருக்கிறார், அதே சமயம் மூவரும் சமமாகவும் முழுமையாகவும் ஒரே பிரிக்க முடியாத கடவுளாக இருக்கிறார்கள்.

இது எவ்வளவு முக்கியமானது? அடுத்த ஆண்டு, ரோம சினாட் தனது ஆலோசனை சங்கக் கடிதத்தில் இந்த விஷயத்தைப் பற்றி எந்த சந்தேகத்திற்கும் இடமின்றித் தீர்ப்பளித்தது. பரிசுத்த ஆவியானவர், பிதா மற்றும் குமாரனுடன் சேர்ந்து, “ஒரே தன்மையுள்ள, படைக்கப்படாத, ஒரே தன்மையுடைய மற்றும் நித்திய திரித்துவத்தைச் சேர்ந்தவர்.” பரிசுத்த ஆவியானவர் பிதாவிடமிருந்து வருகிறார் என்பதை மறுப்பவர்கள் உட்பட, மற்றவர்களுக்கு எதிராக இவை பிரகடனப்படுத்தப்படுகின்றன. அவ்வாறு செய்வது ஒரு மதக்கொள்கை மீறலாகவும் நற்செய்தியிலிருந்து விலகலாகவும் இருக்கும். பரிசுத்த ஆவியானவரின் சர்வஞானத்தையும் சர்வவியாபித் தன்மையையும் மறுப்பவர்கள், பரிசுத்த ஆவியானவர் படைக்கப்பட்டார் என்று கூறுபவர்கள், அல்லது அனைத்தும் குமாரன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியானவர் மூலமாக உருவாக்கப்பட்டன என்பதை மறுப்பவர்களுக்கு எதிராகவும் இதேபோன்ற ஒரு வெறுப்பு பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது. சுருக்கமாக, அந்தச் சங்கமும், அன்றிலிருந்து திருச்சபையும் பரிசுத்த ஆவியானவரின் தெய்வீகத்தன்மையையும், அவர் பிதாவிடமிருந்து வந்ததையும் நற்செய்தியின் மையமாகவும், கடவுளை அறிவதற்கு இன்றியமையாததாகவும் கருதியது.

பரிசுத்த ஆவியானவரின் புறப்படுதல் வேதப்பூர்வமானதா?

இதற்கான ஆதார வசனம் யோவான் 15:26 ல் இயேசு கூறுகிறார், “பிதாவினிடத்திலிருந்து நான் உங்களுக்கு அனுப்பப்போகிறவரும், பிதாவினிடத்திலிருந்து புறப்படுகிறவருமாகிய சத்திய ஆவியான தேற்றரவாளன் வரும்போது, அவர் என்னைக்குறித்துச் சாட்சி கொடுப்பார்.” இது, திரித்துவத்திற்குள் பிதாவுக்கும் ஆவியானவருக்கும் இடையே ஒரு நித்திய உறவைக் குறிக்கிறது. இதிலிருந்து, மனித வரலாற்றில், பிதா, குமாரனுடன் சேர்ந்து, பெந்தேகோஸ்தே நாளில் ஆவியானவரை அனுப்புகிறார் (யோவான் 14:16, 21, 23, 26; 15:26; 16:7; அப்போஸ்தலர் 2:29–33 ). மீண்டும், இது திரித்துவத்தின் ஆட்களுக்கு இடையேயான உறவுகளைப் பற்றியது; இது திரித்துவத்தைப் பிரிக்காது, பிரிக்கவும் முடியாது.

ஆவியானவரின் வருகை, அவர் பிதாவைப் போன்ற அதே இயல்புடையவர் என்பதை நமக்குச் சொல்கிறது. அது ஒரு செயல்படும்நிலை உறவைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது; குமாரன் ஜீவனாக இருப்பது போலவே ( யோவான் 1:4; 11:25–26; 20:31 ), ஆவியானவர் ஜீவ ஆவியானவர் ( யோவான் 6:63 ; ரோமர் 8:2, 9–11 ) என்பதை இந்த புறப்படுதல் குறிக்கிறது . தேவன் ஜீவனால் நிறைந்திருக்கிறார்.

நைசீன் விசுவாச அறிக்கையை கைவிடுவது என்பது, கிறிஸ்தவ திருச்சபையின் முழு வேதாகம விளக்கத்தின் உறுதிப்பாட்டின் ஒற்றுமையை கைவிடுவதாகும்.

இருப்பினும், இந்தக் கோட்பாடும் விவரிக்க முடியாதது. ஆவியானவரின் தொடக்கத்தை விளக்க முடியாது என்பதே ஆதிக்காலத் திருச்சபை பிதாக்களின் தொடர்ச்சியான கூற்றாக இருந்தது. உண்மையில், அதில் என்ன அடங்கியுள்ளது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள, நாம் கடவுளாக இருக்க வேண்டும். மாறாக, அது அறிக்கையிடப்பட வேண்டிய ஒரு உண்மையாகும், ஏனெனில் நாம் படைப்புகள் என்ற தவிர்க்க முடியாத உண்மையை அது நமக்கு முன் நிறுத்துகிறது. கால்வின் இதேபோன்ற ஒரு சூழலில் எழுதியது போல, அது ஆராயப்படுவதை விட ஆராதிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு இரகசியமாகும்.

ஃபிலியோக் விவாதம்

நாம் சொல்ல வேண்டியது அவ்வளவுதான் என்றால், வாழ்க்கை மிகவும் எளிமையாக இருந்திருக்கும். இருப்பினும், சிறிது காலத்திலேயே பிரச்சனைகளும் கருத்து வேறுபாடுகளும் எழுந்தன. உண்மையான நைசீன் விசுவாச அறிக்கை, பரிசுத்த ஆவியானவர் பிதாவிடமிருந்து புறப்படுகிறார் என்று மட்டுமே குறிப்பிட்டிருந்த நிலையில், இலத்தீன் திருச்சபையானது, ஆவியானவர் பிதாவிடமிருந்தும் குமாரனிடமிருந்தும் புறப்படுகிறார் என்று கூறி, நைசீன் விசுவாச அறிக்கையுடன் ‘ ஃபிலியோக்’ (“மற்றும் குமாரன்”) என்ற வார்த்தையைச் சேர்க்கத் தொடங்கியது. அந்த விசுவாச அறிக்கை இதை மறுக்கவில்லை, ஆனால் அது குமாரனை வெளிப்படையாகக் குறிப்பிடவில்லை.

பிதாவே குமாரன் மற்றும் பரிசுத்த ஆவியின் தனிப்பட்ட இருப்புகளுக்கு ஆதாரம் என்று கிரேக்கத் திருச்சபை நம்பியதால், ‘ஃபிலியோக்’ என்ற வார்த்தையைச் சேர்ப்பது  திரித்துவத்தில் பிதாவின் இடத்திற்கு ஓர் அச்சுறுத்தலாகக் கருதப்பட்டது. லத்தீனியர்கள் (புராட்டஸ்டன்ட்டுகள் தோன்றிய திருச்சபை) குமாரன் பிதாவுடன் ஒன்றானவர் என்றும், பிதா எல்லாவற்றையும் குமாரனின் கையில் ஒப்படைத்துள்ளார் என்றும், பிதாவுடன் சேர்ந்து பரிசுத்த ஆவியின் ஆவியாக்கியாக இருப்பதும் இதில் அடங்கும் என்றும் கருதினர். அவர்களின் பார்வையில், கிரேக்கர்கள் திரித்துவத்தில் குமாரனின் இடத்திற்கு உரிய மரியாதையையோ, பரிசுத்த ஆவிக்கும் குமாரனுக்கும் இடையிலான உறவுகளுக்கு முறையான விளக்கத்தையோ அளிக்கவில்லை . பரிசுத்த ஆவி பிதாவிடமிருந்து குமாரன் வழியாகப் புறப்படுகிறது என்பதை ஒப்புக்கொள்ள கிரேக்கர்கள் தயாராக இருந்தனர் , ஏனெனில், அவர்களைப் பொறுத்தவரை, நற்செய்திகளில் இயேசுவின் திருமுழுக்கு பற்றிய விவரம் மிக முக்கியமானதாக இருந்தது. இருப்பினும், அவர்கள் ‘ஃபிலியோக்’ என்ற வார்த்தையை ஏற்கத் தயங்கினர் . 1054-ஆம் ஆண்டளவில், கருத்து வேறுபாடுகள் மிகவும் கடுமையாக இருந்ததால், மேற்கத்திய (லத்தீன்) மற்றும் கிழக்கத்திய (கிரேக்க) திருச்சபைகளுக்கு இடையிலான உறவுகள் துண்டிக்கப்பட்டன.

இது ஒரு தேவையற்ற சர்ச்சையா? அடிப்படையில், இது இரு தரப்பினருக்கும் முக்கியமானதாக இருந்தது, ஏனெனில் இது கடவுள் யார் என்பது குறித்த நமது புரிதலுடன் தொடர்புடையது. கோட்பாடு முக்கியமானது, மேலும் அதிலிருந்து விலகும்போது பெரும்பாலும் விரும்பத்தகாத விளைவுகளே ஏற்படுகின்றன. இருப்பினும், சமீபத்திய ஆண்டுகளில் ஒரு உடன்பாட்டை ஏற்படுத்துவதற்காகப் பல்வேறு முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. இவற்றில் சில விமர்சனத்திற்குரியவையாக இருந்தாலும், இந்தச் சர்ச்சை என்பது சாராம்சத்தில் உள்ள வேறுபாட்டைப் போலவே கண்ணோட்ட வேறுபாட்டிலுமே அதிகம் என்ற ஒரு புரிதல் வளர்ந்துள்ளது.

நைசீன் விசுவாச அறிக்கையை நாம் கூறும்போது, ‘ஃபிலியோக்’ முறையைக் கைவிட வேண்டும் என்று இது அர்த்தப்படுத்துகிறதா ? அவ்வாறு செய்யக்கூடாது என்றே நான் கருதுகிறேன். ஏனெனில், நற்செய்தியின் மையத்தில் கிறிஸ்து இருக்கிறார்; அதேவேளையில் பரிசுத்த ஆவியானவரின் பணி, பிதாவின் மகிமைக்காகக் கிறிஸ்துவையே மையமாகக் கொண்டுள்ளது.

முடிவு

சில வாசகர்களுக்கு, நைசீன் விசுவாசப் பிரமாணமே அந்நியமாகத் தோன்றலாம். இது மாற வேண்டும். நாம் நம்புவதின் ஆணிவேராக அதுவே விளங்குகிறது, ஏனெனில் கிறிஸ்தவர்கள் எக்காலமும் நம்பி வந்ததை அது தொகுத்துரைக்கிறது. நைசீன் விசுவாசப் பிரமாணத்தைக் கைவிடுவது என்பது, முழு கிறிஸ்தவ சபையின் வேதாகம விளக்கவியலின் உறுதிபாட்டை கைவிடுவதற்குச் சமமாகும். நைசீன் விசுவாசப் பிரமாணம், “மிகவும் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு நம்பப்பட வேண்டும், ஏனெனில் [அது] பரிசுத்த வேதாகமத்தின் மிகவும் உறுதியான சான்றுகளால் நிரூபிக்கப்பட முடியும்.”

இந்தக் கட்டுரை முதலில் லிகோனியர் மினிஸ்ட்ரீஸ் வலைப்பதிவில் வெளியிடப்பட்டது.