கடினமான காலங்களில் சுவிசேஷத்தை மையமாகக் கொண்ட நடைமுறைகள்

“கிருபையின் சாதனங்கள்” என்ற பதமானது, இவ்வுலகில் பரதேசிகளாக பயணிக்கும் தமது மக்களை பெலப்படுத்துவதற்கு தேவன் அருளும் உதவிகள் அல்லது காரணிகளை குறிக்கிறது. தேவன் நமது பலவீனத்தை அறிந்து, தமது அளவற்ற இரக்கத்தினால் நம்மீது தாழ்மையுடன் இறங்கி வந்து, நமது பயணத்தில் நமக்குத் துணைபுரியும் ஆத்தும “ஊன்றுகோல்களை” வழங்குகிறார் என்பதில் மிகவும் விலைமதிப்பற்ற ஒன்று உள்ளது.

தகப்பன் தன் பிள்ளைகளுக்கு இரங்குகிறதுபோல, கர்த்தர் தமக்குப் பயந்தவர்களுக்கு இரங்குகிறார். 

நம்முடைய உருவம் இன்னதென்று அவர் அறிவார், நாம் மண்ணென்று நினைவுகூருகிறார். 

(சங்கீதம் 103:13-14).

சீர்திருத்த திருச்சபைகள் கிருபையின் சாதனங்களை மூன்றாக வலியுறுத்துகிறது: ஜெபம், தேவனுடைய வார்த்தை மற்றும் திருநியமங்கள். ஜெபம் என்பது, இயேசு கிறிஸ்து மீதான விசுவாசத்தின் மூலம், நமது தேவையையும் சார்ந்திருத்தலையும் தேவனிடம் வெளிப்படுத்த நாம் பயன்படுத்தும் தேவன் அருளிய ஒரு வழியாகும். இதன் மூலம், அவர் நமது “ஒவ்வொரு தேவையையும்… கிறிஸ்து இயேசுவுக்குள் தமது மகிமையின் ஐசுவரியத்தின்படி” ( பிலிப்பியர் 4:19 ) பூர்த்தி செய்வார் என்று நாம் எதிர்பார்க்கிறோம். ஜெபமானது, வேதவாக்கியங்களை வாசிப்பதிலும் கேட்பதிலும் உள்ள வார்த்தையிலேயே அதன் அடிப்படையைக் காண்கிறது; ஆனால் குறிப்பாக, இரட்சிப்பின் செய்தியை அறிவிக்க அனுப்பப்பட்டவர்களின் ஊழியத்தின் மூலம் கிறிஸ்து தம்மை நமக்கு வெளிப்படுத்துவதால் ( ரோமர் 10:14-17 ), விசுவாசமுள்ள பிரசங்கத்திலும் அது முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. பின்னர், திருமுழுக்கு மற்றும் கர்த்தருடைய இராப்போஜனம் ஆகிய திருச்சடங்குகளில் அந்த வார்த்தை நமது இதயங்களில் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. இந்தத் திருச்சடங்குகள், வார்த்தையின் வாக்குறுதிகளைத் தொடர்ந்து நமது இதயங்களில் பொருத்தி, ஆவியானவர் தனிப்பட்ட முறையிலும் திருச்சபையில் கூட்டாகவும் செயல்படும்போது, தேவன் நம்முடன் இருக்கிறார் என்று நமக்கு உறுதியளிக்கின்றன. அவர் நம்மை ஒருபோதும் விட்டு விலகவோ கைவிடவோ மாட்டார், ஏனெனில் நாம் அவருடைய பிள்ளைகள்; சர்வ வல்லமையுள்ள அவருடைய கரத்திலிருந்து நம்மை ஒருபோதும் பறித்துக்கொள்ள முடியாது ( எபி. 13:5-6 ; யோவான் 10:28-29 ).

கிறிஸ்துவில் நம்பிக்கைக் கொள்ள கிருபையின் சாதனங்கள் எவ்வாறு நமக்கு உதவுகிறது

நமக்குத் தேவைப்படுவதால் தேவன் கிருபையின் வழிகளை நமக்குத் தருகிறார். பழைய உடன்படிக்கையின் ஆராதனை என்பது தேவனை அணுகுவதற்கான ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியும் மற்றும் சரீர ரீதியான வழிமுறையாக இருந்தது—அதனை அப்போஸ்தலனாகிய பவுல் “பலவீனமானதும் அற்பமானதுமான” ( கலா. 4:9 ) என்று அழைக்கிறார். ஆசரிப்புக் கூடார அமைப்பானது, தேவனுடைய மக்களுக்கு பூமிக்குரிய முன்மாதிரிகளையும் நிழல்களையும் வழங்கியது; அவை, இயேசு கிறிஸ்துவின் பிறப்பு, பாவமற்ற வாழ்க்கை, பாவநிவாரண மரணம் மற்றும் மகிமையான உயிர்த்தெழுதல் ஆகியவற்றில் நிறைவேறவிருந்த பரலோக உண்மைகளை அவர்கள் மங்கலாகக் காண வழிவகுத்தன.

புதிய உடன்படிக்கையில், தேவனுடைய மக்கள் இன்னும் நியாயப்பிரமாணத்தின் போதனையின் கீழ் இருந்தபோது அவர்களுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட அனைத்தின் சாராம்சமாகிய கிறிஸ்துவை இப்போது நாம் பெற்றிருக்கிறோம் ( கலா. 3:24-25 ). இப்போது கிறிஸ்து வந்து, தேவனுடைய வலது பாரிசத்தில் தீர்க்கதரிசியாகவும், ஆசாரியராகவும் மற்றும் ராஜாவாகவும் தமது மத்தியஸ்த ஆட்சியைத் செய்வதால், அழிந்துபோகும் பழைய படைப்புடன் மிகவும் பிணைக்கப்பட்டிருக்கும் ஒரு வழிபாட்டு முறை நமக்கு இனி தேவையில்லை. நமது ஆராதனை பரலோகத்தில் உள்ள கிறிஸ்துவிடம் நம்மை உயர்த்துகிறது; அவர், நம்முடைய கர்த்தர் மகிமையுடன் திரும்பும்போது நாம் பிரவேசிக்கப்போகும் புதிய மகிமைக்காக நம்மை ஆயத்தப்படுத்துகிறார் ( கொலோ. 3:1-4 ). ஆனால் அந்த மாபெரும் நாளுக்காக நாம் காத்திருக்கும்போது, இன்னும் இவைகளைப் பெறாதவர்களைப் போலவே நாம் காத்திருக்கிறோம் 

(பிலி 3:12-16 ). நமக்கு வாக்களிக்கப்பட்டவற்றின் நிறைவுக்காக, அதாவது நமது சரீரங்களின் மீட்புக்காக ( ரோம. 8:18-23 ) நாம் ஆவலுடன் காத்திருந்தாலும், பெருமூச்சுவிடும் உலகில் பெருமூச்சுவிடும் ஜீவிகளாகவே நாம் இருக்கிறோம். ஆயினும், நாம் பெருமூச்சுவிட்டு காத்திருக்கும்போது, நமது பலவீனத்தில் நமக்கு உதவுவதற்காக தேவன் தமது ஆவியைத் தருவார் என்ற வாக்குத்தத்தம் நமக்கு உண்டு ( ரோமர் 8:26 ).

கஷ்டம், சோதனை, இழப்பு மற்றும் துயரம் நிறைந்த காலங்களில், உங்களால் காண முடியாத ஒரு கடவுளை எப்படிப் பற்றிக்கொள்வீர்கள்?

நாம் மனிதர்களாக இருப்பதால் பலவீனமாக இருக்கிறோம். பரிபூரண மனிதரான இயேசு கூட, தம் பிதாவைச் சார்ந்திருந்தார், மேலும் அவருக்குக் கிருபையின் வழிமுறைகள் தேவைப்பட்டன. இயேசு, பாவமின்றி கிருபையின் வழிமுறைகளைப் பயன்படுத்தும்போது ஆவியானவரைச் சார்ந்திருந்தார், மேலும் தேவன் நமது மீட்பைப் பெற்றுத்தரும் பணியில் தம் குமாரனைப் பெலப்படுத்தித் தாங்கினார். இயேசு இப்போது நமது பரிவுள்ள பிரதான ஆசாரியராக இருக்கிறார்; நமது தேவையின் நேரங்களில் உதவியைக் கண்டடைய நாம் நம்பிக்கையுடன் அவரிடம் நெருங்கிச் செல்லலாம் ( எபி. 4:15-16 ). அவர் பாவ தன்மையின் பலவீனத்தில் பிறவாமல், நமது சரீர ரீதியான மனித பலவீனத்தையும் தேவனைச் சார்ந்திருப்பதையும் பகிர்ந்துகொண்டார். நமது பலவீனத்திலும் நமக்கு உதவ தேவன் தம் ஆவியானவரை வாக்களித்திருக்கிறார் ( ரோம. 8:26 ). இவ்வுலகில் அவருக்காகவும் அவருடைய மகிமைக்காகவும் வாழ்வதற்குத் தேவையான அனைத்தையும் அவர் நமக்குக் கொடுத்திருக்கிறார்.

ஆகவே, கிருபையின் சாதனங்கள் என்பவை, விசுவாசப் பந்தயத்தில் ஓடுவதற்கு நமக்குத் தேவையான உதவியை தேவன் வழங்கும் வழியாகும். நாம் மனிதர்களாக இருப்பதால் மட்டுமல்ல, நாம் பாவிகளாக இருப்பதாலும் அவை நமக்குத் தேவைப்படுகின்றன. ஆதாமின் வீழ்ச்சியின் விளைவுகளால் இன்னும் தவிக்கும் ஒரு உலகில் நாம் வாழ்வதாலும், தேவனை மறந்து கிறிஸ்துவைக் கைவிட நாம் சோதிக்கப்படுவதாலும் அவை நமக்குத் தேவைப்படுகின்றன. தேவன் நம்மை அறிந்திருக்கிறார், மேலும் நம்மைப் பற்றிய அவருடைய அறிவு ஒரு அன்பான அறிவு, ஒரு தந்தைக்கே உரிய அறிவு. அவர் நம்மை மிகவும் நன்றாக அறிந்திருப்பதாலும், நம் மீது மிகுந்த அன்பு கொண்டிருப்பதாலும், நமது பலவீனத்தில் அவரை நினைவுகூரவும், துன்பம் மற்றும் பாவத்தின் ஆழமான படுகுழிகளில் நாம் மீண்டும் மீண்டும் விழும்போதுகூட அவரிடம் திரும்பவும் தேவையான வழிமுறைகளை அவர் நமக்கு அளிக்கிறார். நீங்கள் என்னைப் போன்றவராக இருந்தால், “நான் நேசிக்கும் தேவனை விட்டு விலகிச் செல்லும் இயல்பு” எப்படி இருக்கும் என்பதை நீங்கள் அறிந்திருப்பீர்கள்.

கஷ்டம், சோதனை, இழப்பு, மற்றும் துக்கம் நிறைந்த காலங்களில், உங்களால் காண முடியாத ஒரு கடவுளை எப்படிப் பற்றிக்கொள்வீர்கள்? ஜெபம், திருவசனத்தை வாசித்தல் மற்றும் கேட்டல், மற்றும் அருட்சாதனங்கள் ஆகியவற்றின் மூலம், கடவுள் இன்னும் உங்கள் கடவுளாகவே இருக்கிறார் என்றும், கிறிஸ்து இன்னும் பரலோகத்தில் உங்களுக்காகப் பரிந்து பேசுகிறார் என்றும், ஆவியானவர் இன்னும் உங்கள் இதயத்தில் செயல்படுகிறார் என்றும் உங்களுக்கு நீங்களே உறுதிப்படுத்திக்கொள்வதன் மூலமே அது சாத்தியமாகும். ஆகையால், உங்கள் துன்பங்களிலும் கூட மகிழ்ச்சியாயிருங்கள்; ஏனெனில், அவையெல்லாவற்றின் வழியாகவும், உங்கள் பரலோகத் தகப்பன் உங்களில் வெட்கப்பட முடியாத ஒரு நம்பிக்கையை உண்டாக்குகிறார் ( ரோமர் 5:3-5 ).

இந்தக் கட்டுரை முதலில் லிகோனியர் மினிஸ்ட்ரீஸ் வலைப்பதிவில் வெளியிடப்பட்டது.